صفحه اینستاگرام اکونومی نیوز گزیده خبرهای اکونومی نیوز را در اینستاگرام دنبال کنید .
قیمت ارز،طلا،بیت کوین ، خبرهای تجاری و اقتصادی
اکونومی نیوز / سیاسی

رد پای جمهوری خواهان در تصمیمات بایدن!؟

کد خبر 100694 1399-12-11 18:02
زمان تقریبی مطالعه 8دقیقه
شخصیت ترامپ از منظر روانشناسی یک شخصیت بیش فعال و شخصیت جو بایدن یک شخصیت کم فعال است لذا نوع رفتارها و کنش‌های آن‌ها متفاوت ولی در عین حال منطبق با سیاست‌های تنظیم شده در دولت فدرال آمریکا است.
رد پای جمهوری خواهان در تصمیمات بایدن!؟


با روی کار آمدن دولت جدید با تفکرات دموکراتیک در ایالات متحده ی آمریکا، برخی این موضوع را دنبال می کردند که شاید سیاست های منطقه ای و بین المللیِ مرتبط با سیاست خارجه در آمریکا دستخوش تغییراتی شود. نگاه به ترکیه، جایگاه عربستان، مسائل سوریه و افغانستان، استراتژی مواجهه با مربع چین، روسیه، کره شمالی و ایران و مسائلی از این دست اما اندک اندک این احساس پدیدار می شود که جمهوری خواهان یا رد پای جمهوری خواهان در اندیشه ها، افکار، گفتار و حتی رفتار بایدن قابل ردیابی است (!) بازی کژ دار و مریز با عربستان، سکوت در قبال روسیه و چین، تناقض در مسائل برجامی و ایران وعدم اظهار نظر در مورد کره شمالی. حتی می توان با این فرضیه که ممکن است تصمیم گیر اصلی در سیاست خارجه جمهوری خواهان باشند مواجه شد. مهدی مطهرنیا کارشناس مسائل آمریکا به دو نکته ی بسیار مهم اشاره می کند:«تصمیمات سیاسی در آمریکا فراحزبی است»_ «جمهوری خواهان قدرتر اما دموکرات ها زیرک تر هستند»یک کارشناس مسائل آمریکا با این توضیح که «تصمیم گیری های سیاسی در ایالات متحده آمریکا یک فرآیند فراحزبی است» گفت: «افرادی که با ایالات متحده آمریکا و سازمان های مختلف این کشور در حوزه سیاست خارجی و حتی در سیاست آشنایی دارند به خوبی به این امر واقف اند که تصمیم گیری سیاسی در ایالات متحده آمریکا یک فرایند فراحزبی است و حتی تشکیل اندیشکده های گوناگون که به احزاب متفاوت وابسته اند موجب نشده است که گرایش های فراحزبی نادیده گرفته شود لذا می بینیم اگر به طور مثال یک موسسه که توسط دموکرات ها بنیان گذاشته شده و پروژه ای تحقیقاتی در ارتباط با مسائل سیاسی من جمله سیاست خارجی آمریکا را دنبال می کند تیمی از متخصصان احزاب گوناگون به ویژه حزب دموکرات و جمهوری خواه حضور دارند.»مهدی مطهر نیا می افزاید: «رویکردها در آمریکا، رویکردهای فراحزبی است بنابراین وقتی بگوییم با روی کار آمدن جمهوری خواهان یا دموکرات ها یا حتی رئیس جمهوری فراحزبی در حوزه تصمیم گیری های سیاسی با تغییر رئیس جمهوری در زمینه تصمیم های کلان، دکترین ها و پارادایم حاکم بر رفتار و کنش سیاسی ایالات متحده آمریکا عوض می شود این یک نگاه آرزومندانه و ناشی ازعدم آشنایی به بافتار و ساختار سیاست در ایالات متحده آمریکا و توجه زیاد به نقش عاملیت ها است.»
 آمریکای بایدن، زیرک یا سردرگم؟!بایدن در تبلیغات انتخاباتی به صراحت گفته بود که به برجام برخواهدگشت اما تا این لحظه هیچ نشانه ای که دال بر این موضوع باشد دیده نشده است. بایدن در موضوعاتی مانند چین، روسیه، عربستان، ترکیه، سوریه، اتحادیه اروپا و بسیاری از این دست مسائل چنین وانمود کرده بود که راهی به جز مسیر پیموده شده از سوی ترامپ را در پیش خواهد گرفت اما تا این لحظه تنها مسئله ی عملیاتی شده؛ بازگشت به پیمان آب و هوایی پاریس بوده است و بس!بایدن اگرچه همچنان «محمد بن سلمان» را در خلسه نگاه داشته اما با «سلمان»، پادشاه عربستان گفتگوهایی داشته است، در کنار موضوع تعلیق قراردادهای تسلیحاتی با امارات و عربستان اما به قراردادهای قبلی هیچ ایرادی وارد ندانسته است، در موضوع یمن همچنان مشغول چانه زنی است، با ترکیه همچنان در پسِ پرده و مبهم در حال بررسی مواضع هستند و حتی در مورد اروپا نمی توان فهمید اساساً قبل و بعد بایدن چه تغییراتی ایجاد شده است!اغلب کارشناسان پس از انتخابات ۲۰۲۰ اذعان داشتند به دلیل فاصله ی اندک آراء، بایدن روزگار سختی خواهد داشت اما چنین به نظر می رسد که سایه ی جمهوری خواهان اگرچه از کاخ سفید دور شده اما این سایه در حوزه ی سیاست خارجه همچنان پا بر جا است. در این باره می توان روی چند مسئله به نگاه حساس تر، تحلیلی تر و تاکیدی تر دست گذاشت: قدرت در آمریکا در حوزه سیاست خارجه به گونه ای تقسیم شده است که جمهوری خواهان در سیاست خارجه نقش فعال تری داشته باشند. مجلس و پارلمان اعم از سنا و کنگره به معنای واقعی کلمه در راس امور بوده و اجازه ی برخی تصمیمات و تغییرات را به رئیس جمهور – فارغ از جمهوری خواه یا دموکرات – ندهند.اساسا ایالات متحده ی آمریکا در برخی مباحث از جمله ایران، روسیه و چین تابع یک سیاست پایدار و مبتنی بر استراتژی های بلند مدت حرکت کند. اطرافیان بایدن همان خط فکری سابق در سیاست خارجه ی آمریکا را تجویز کنند که به خودی خود به معنای تایید تصمیمات جمهوری خواهان است. بایدن نخواسته است تا به طور کامل به سیاست تقابلی با جمهوری خواهان روی آورد.
بایدن در تبلیغات انتخاباتی به صراحت گفته بود که به برجام برخواهدگشت اما تا این لحظه هیچ نشانه ای که دال بر این موضوع باشد دیده نشده است
تفاوت اصلی آمریکا و کشورهای جهان سوم چیست؟!مطهرنیا در ادامه ی گفتگوی خود با رد این مسئله که در آمریکا فرد بتواند تصمیماتی اتخاذ کند که بر سیاست خارجه تاثیراتی عمیق بگذارد خاطرنشان می کند: «در کشورهای جهان سوم چون فرد بیشتر تصمیم می گیرد و اراده یک فرد بر اراده همه افراد و حتی بر قانون حاکم است تغییر و تحول یک فرد به فرد دیگر یا یک رئیس جمهور و فرمانده به یک رئیس جمهور و فرمانده دیگر کل سیستم را تغییر می دهد ولی در کشوری که سیستماتیک است و سازمان و نهادهای تصمیم گیرنده در عین حالی که گرایش های حزبی یا خاصی دارند ولی در فرآیند تثبیت سازی و تصمیم گیری در نهایت به یک مخرج مشترک ملی در ساختار سیستمی و بافتار قدرتی می رسند به هر ترتیب در حوزه تکنیک ها و تاکتیک ها و در نهایت در بالاترین میزان در تقابل میان استراتژی ها با یکدیگر تفاوت پیدا می کنند فلذا این طبیعی است که اگر بایدن روی کار آید از میراث گذشتگان و اصول حاکم بر سیاست خارجه ایالات متحده آمریکا تبعیت کند و تنها در بخش تاکتیکی و تکنیک به گونه ای دیگر عمل کند.»این استاد دانشگاه و آینده پژوه معتقد است تفاوت بایدن و ترامپ در روش است نه در ساختار. وی می افزاید: «به طور مثال اگر ترامپ از رئالیسم تهاجمی بهره می گیرد بایدن در بخش تاکتیک و خط مشی های اجرایی از چارچوب تئوری رئالیسم تدافعی استفاده می کند. این نقطه تمایزها در حوزه های تکنیک و تاکتیک است و این گفتگوها که ما می گوییم با تغییر رئیس جمهور تغییر در اصول اساسی در رفتار و کنش سیاسی ایالات متحده آمریکا به وجود می آید چندان در این مدل به حقیقت و کشف واقعیت ها در این زمینه منتهی نمی شود.» حزب بازنده برخلاف بسیاری جاها در آمریکا چوب لای چرخ حزب برنده نمی گذارد!آن طور که از پاسخ های مطهرنیا مشخص است؛ اگرچه این تحلیلگر مسائل بین المللی به تفاوت های بارز بایدن و ترامپ اذعان دارد اما تاثیر یکی بر دیگری را رد کرده و این تفکر و فرضیه را احتمالا بر اساس دو موضوع می داند:= نخست همانطور که وی در متن مصاحبه بدان اشاره کرد چون ما در حوزه ی کشورهای جهان سوم قرار داریم فلذا دچار این تفکر هستیم که لابد حزب بازنده اجازه ی اتخاذ تصمیمات مهم در حوزه ی سیاست خارجه به حزب برنده نمی دهد یا حزب برنده برای در امان ماندن از بسیاری حواشی و چالش ها، بخشی از سیاست خارجه را در اختیار حزب بازنده قرار داده!= دوم این که پذیرفته باشیم قرار بوده بایدن اساساً تصمیمات ترامپ را در حوزه ی سیاست خارجه بلااثر کند در حالی که نه تنها بایدن که ترامپ نیز چنین اجازه و قدرت و شعاع حرکتی در اختیار نداشته است.بر همین اساس چه به فرضیه ی تاثیرگذاری جمهوری خواهان بر دموکرات ها اصرار داشته باشیم و چه ساختارمند بودن سیاست به خصوص سیاست خارجه در آمریکا را بپذیریم و دربست تحلیل مهدی مطهرنیا را تایید کنیم در نهایت به این نتیجه خواهیم رسید که استراتژی های ایالات متحده ی آمریکا حداقل در مورد ایران دستخوش تغییرات بنیادین نخواهد شد!
 جمهوری خواهان قدرتر و دموکرات ها زیرک تر هستند!این آینده پژوه در حوزه ی مطالعات سیاسی در پایان خاطرنشان می کند: «به هر ترتیب ترامپ و بایدن دو شخصیت هستند که هر کدام در زمان خود رهبر آمریکا در مقام رئیس جمهوری دولت فدرال شیوه های متفاوت دارند.»وی ادامه می دهد: «شخصیت ترامپ از منظر روانشناسی یک شخصیت بیش فعال و شخصیت جو بایدن یک شخصیت کم فعال است لذا نوع رفتارها و کنش های آن ها متفاوت ولی در عین حال منطبق با سیاست های تنظیم شده در دولت فدرال آمریکا است که باید از این جهت به آن توجه کنیم.»مهدی مطهرنیا همچنین می گوید: «این دو شخصیت با رفتار سیاسی متفاوت باید به عنوان رئیس جمهور کنش سیاسی منطبق با سیاست های تعیین شده ایالات متحده آمریکا را به کار برند. فلذا از این منظر باید بگوییم که رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا باید منطبق با سیاست ها عمل کند اما نوع رفتار سیاسی او از منظر شخصیتی بر اقدامات او تاثیر خاص خود را می گذارد.این استاد دانشگاه و کارشناس مسائل آمریکا در تبیین تفاوت های جمهوری خواهان و دموکرات ها به صراحت بیان می کند: «جمهوری خواهان قدرتر و شیرصفتانه تر عمل می کنند و دموکرات ها زیرک تر و روبه صفت تر به میدان می آیند هر دو مکمل همدیگر در جامعه سیاسی ایالات متحده آمریکا هستند که از طریق دموکراتیک دستگاه قدرت آمریکا را در دست دارند.»
 بایدن راه ترامپ را ادامه می دهد؟!در مجموع و بر اساس فرضیه ی مطرح شده و تحلیل های مهدی مطهرنیا می توان چنین نتیجه گیری کرد که اساسا رفتار آمریکای بایدن به نوعی دنباله ی رفتار آمریکای ترامپ است با این تفاوت که ۴ سال عربده کشی های ترامپ گوش جهان را کر کرد و ۴ سال نیز دودوزه بازی های بایدن جهان را به خود مشغول خواهد داشت. بر این اساس: آمریکا از سوریه و عراق و همچنین افغانستان خارج نخواهد شد. آمریکا هیچ نرمشی به روسیه نشان نخواهد داد. آمریکا به آن تعبیری که ایران در نظر دارد به برجام باز نخواهد گشت. آمریکا همچنان چین، روسیه، کره شمالی و جمهوری اسلامی ایران را مربع تهدید فرض خواهد کرد. آمریکا همچنان و همواره از اهرم هایی همچون تحریم، شورای امنیت سازمان ملل متحده، تهاجمات نظامی و نیز تروریسم بین المللی بهره مند خواهد بود. عربستان و امارات همچنان زیر چتر حمایت واشنگتن باقی خواهند مانددر این میان ممکن است جای بن سلمان و بن نایف عوض شود. جنگ یمن به این زودی پایان نخواهد یافت. اتحادیه ی اروپا سوء استفاده بیشتری از قدرت سخت ایالات متحده ی آمریکا خواهد کرد.و در نهایت آمریکا برای همیشه حامی اسرائیل در منطقه و جهان باقی خواهد ماند.
بازنشر از خبرفـوری

کلمات کلیدی »



مطالب دیگر از اکونومی نیوز / سیاسی



پربیننده های ماه
پر بیننده های هفته
خبرهای مرتبط را دنبال کنید