دیدار احتمالی پزشکیان و ترامپ در مجمع عمومی سازمان ملل، توجه بازارهای پیشبینی Polymarket را جلب کرده است. ترامپ آمادگی اعلام کرده اما گزینه نظامی را روی میز نگه داشته است. ایران شروط هفتگانهای تعیین کرده و بر اجرای عملی تعهدات آمریکا تأکید دارد. بازارها احتمال تداوم آتشبس کوتاهمدت را بالا (۷۹ درصد) اما احتمال توافق صلح پایدار را بسیار پایین (۱۰ درصد) قیمتگذاری میکنند. تحلیل کلی نشان میدهد حتی اگر دیدار برگزار شود، نتیجه مدیریت تنشها و تمدید وضعیت فعلی خواهد بود، نه حرکت به سمت صلح پایدار. احتمال جنگ دوباره ایران کاهش مییابد، اما ریشههای بحران پابرجا میماند
در روزهای منتهی به هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک، خبرهایی درباره احتمال دیدار مسعود پزشکیان، رئیسجمهور ایران، و دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در حاشیه این نشست منتشر شده است. دولت آمریکا با صدور روادید برای هیئت ایرانی به ریاست پزشکیان و همراهی عباس عراقچی، وزیر امور خارجه، زمینههای عملی برای چنین دیداری را فراهم کرده است. سخنرانی پزشکیان در مجمع عمومی برای روز ۲۳ سپتامبر (اول مهر) و سخنرانی ترامپ برای ۲۲ سپتامبر برنامهریزی شده است. کارشناسان این رویداد را یک «ابرسوپ ژئوپلیتیکی» توصیف کردهاند که میتواند شرایط لازم برای تماس مستقیم میان دو طرف را ایجاد کند.
ترامپ در گفتوگو با شبکه فاکسنیوز اعلام کرده که برای دیدار با پزشکیان آمادگی دارد و گفته است در حال تصمیمگیری درباره اقدامات بعدی واشنگتن در قبال ایران است. او گزینههای پیشروی آمریکا را شامل تلاش برای دستیابی به توافق، ادامه فشار اقتصادی و اقدام نظامی توصیف کرده است. در همین حال، مایک والتز، سفیر آمریکا در سازمان ملل، نیز در حاشیه نشست اعلام کرده که «در برای بازگشت ایران به میز مذاکره باز است» و امیدوار است تهران «بهصورت صلحآمیز و دیپلماتیک» به مذاکرات بازگردد.
با این حال، مقامات ایرانی تأکید کردهاند که هرگونه مذاکره منوط به پذیرش هفت شرط تهران از سوی واشنگتن است. محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی، اعلام کرده که اگر واشنگتن بخواهد از وضعیتی که خود ایجاد کرده خارج شود، راهی جز پذیرش حقوق و شروط ایران ندارد. آزادی داراییهای مسدودشده، توقف حملات آمریکا، پایان محاصره دریایی و توقف دخالت در امور داخلی ایران از جمله این شروط هستند. محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس، نیز تأکید کرده که مواضع ایران در عرصه دیپلماسی روشن و غیرقابل معامله است و تا زمانی که شروط تهران محقق نشود، روزنهای برای بازگشت به مذاکرات وجود نخواهد داشت.
پزشکیان نیز پیش از سفر به نیویورک موضع خود را روشن کرده است: ایران خواهان جنگ نیست، اما صلح را به هر قیمتی نمیپذیرد. او تأکید کرده که جنگ تنها به مردم ایران آسیب نمیزند و تبعات آن میتواند منطقه و جهان را نیز دربرگیرد. همزمان هشدار داده که نباید فریب یا محاسبات طرف مقابل را نادیده گرفت، چراکه صلح میتواند در شرایطی به ابزاری برای وارد کردن ضربه تبدیل شود. پیام تهران را میتوان در این جمله خلاصه کرد: مسیر دیپلماسی بسته نیست، اما دیپلماسی از نگاه ایران نمیتواند پوششی برای فشار، تهدید یا اقدام نظامی باشد.
بازارهای پیشبینی Polymarket نیز به احتمال برگزاری این دیدار واکنش نشان دادهاند. یک حساب کاربری با نام SlotinCap که پیشتر از توافق ایران و آمریکا حدود ۴۱۰,۰۰۰ دلار سود کسب کرده بود، مبلغ ۳۱,۰۰۰ دلار روی برگزاری یک نشست دیپلماتیک میان دو کشور در همین ماه سرمایهگذاری کرده است. میانگین احتمال خرید این حساب کاربری ۳۳.۱۵ درصد بوده، در حالی که احتمال فعلی این رویداد در بازار حدود ۱۲ درصد است. این معاملهگر بزرگ، هفته پیشرو را «ابرسوپ ژئوپلیتیکی» نامیده و چهار گره کلیدی را برای وقوع این دیدار برشمرده است: پنجره تصمیمگیری ترامپ در کمپ دیوید، مجمع عمومی سازمان ملل، دیدار ترامپ با نمایندگان شش کشور شورای همکاری خلیج فارس، و نشست سران چین و آمریکا.
بازار «آتشبس آمریکا و ایران ادامه مییابد» نیز در تاریخ ۲۰ سپتامبر با جهشی ناگهانی مواجه شد. احتمال گزینه «بله» برای زیربازار ۳۰ سپتامبر از ۶۳.۵ درصد به ۷۹ درصد رسید که یک جهش ۱۵.۵ درصدی در عرض یک ساعت را نشان میدهد. این حرکت بازتابدهنده تأثیر اخبار فوری مرتبط با احتمال دیدار دو رئیسجمهور در نیویورک بود. با این حال، زیربازار ۳۱ اکتبر تنها ۵۵ درصد قیمتگذاری شده که نشاندهنده کاهش اعتماد به تداوم آتشبس در بلندمدت است.
در مقابل، بازار «توافق صلح دائمی آمریکا و ایران» همچنان با احتیاط قیمتگذاری میشود. احتمال دستیابی به توافق هستهای نهایی تا پایان ۲۰۲۶ حدود ۱۰ درصد و احتمال توافق صلح دائمی نیز در سطوح پایین باقی مانده است. این شکاف میان احتمال بالای تداوم آتشبس کوتاهمدت (۷۹ درصد) و احتمال پایین توافق پایدار (۱۰ درصد) نشاندهنده دیدگاه بازار است: آتشبسهای موقت ممکن است تمدید شوند، اما دستیابی به توافق جامع بعید به نظر میرسد.
همچنین باید توجه داشت که ترامپ در اظهارات خود گزینههای پیشروی آمریکا را شامل «منفجر کردن کل ملت ایران»، «پوسیدن اقتصادی» و «توافق» توصیف کرده است. این سهگانه نشان میدهد که واشنگتن هنوز به طور کامل از گزینه نظامی عبور نکرده و دیدار احتمالی در نیویورک را میتوان بخشی از استراتژی فشار و مذاکره همزمان دانست. بازار «آیا آمریکا تا ۲۰۲۷ به ایران حمله میکند؟» همچنان احتمال حدود ۲۰ درصدی برای حمله نظامی گسترده را قیمتگذاری میکند.
تحلیل کلی از مجموع اظهارات مقامات دو طرف و واکنش بازارهای پیشبینی نشان میدهد که دیدار احتمالی پزشکیان و ترامپ در نیویورک را نمیتوان به سادگی نشانهای از حرکت به سمت صلح پایدار تفسیر کرد. ترامپ از یک سو از آمادگی برای دیدار سخن میگوید و از سوی دیگر گزینه نظامی را روی میز نگه داشته است. این دوگانگی نشان میدهد که واشنگتن ممکن است از مذاکره به عنوان اهرمی در کنار فشار و تهدید استفاده کند، نه به عنوان مسیری برای دستیابی به توافق جامع.
از سوی دیگر، تهران نیز شرایط خود را برای بازگشت به مذاکرات اعلام کرده و بر اجرای عملی تعهدات آمریکا تأکید دارد. ایران تجربه تلخی از توافقهای نیمهکاره و نقض تعهدات دارد و بنابراین هرگونه پیشرفت در مذاکرات را منوط به تضمینهای عملی و قابل راستیآزمایی میکند. محمدباقر قالیباف نیز دوگانه «جنگ یا مذاکره» را واقعی ندانسته و تأکید کرده که ایران باید هم در میدان بجنگد و هم در زمان مناسب مذاکره کند.
بازارهای Polymarket نیز این پیچیدگی را بازتاب میدهند. جهش ناگهانی احتمال تداوم آتشبس تا ۳۰ سپتامبر به ۷۹ درصد نشاندهنده خوشبینی نسبت به تداوم وضعیت فعلی است، اما قیمتگذاری پایین توافق صلح پایدار در سطوح ۱۰ درصدی حاکی از بدبینی عمیق نسبت به دستیابی به راهحل جامع است. سناریوی غالب در ذهن معاملهگران، ادامه وضعیت «نه جنگ و نه صلح» است که در آن آتشبسهای موقت مرتباً تمدید میشوند اما هیچکدام به توافق نهایی منجر نمیشوند.
نقش میانجیهای منطقهای، بهویژه قطر، نیز در این معادله حائز اهمیت است. نخستوزیر قطر پیشتر به تهران سفر کرده و تلاشهایی برای «تشویق بازگشت به مسیر مذاکرات» انجام داده است. اولویت اعلامشده قطر، بازگرداندن ناوبری عادی در تنگه هرمز، تضمین امنیت انرژی و غذا و حفظ ایمنی زنجیرههای تأمین است. با این حال، بدون پذیرش شروط متقابل از سوی واشنگتن و تهران، این تلاشهای میانجیگرانه نیز ممکن است به نتیجه ملموسی نرسد.
در جمعبندی، دیدار احتمالی پزشکیان و ترامپ در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل را باید در چارچوب یک فرآیند پیچیده و چندلایه تحلیل کرد. از یک سو، فراهم شدن روادید برای هیئت ایرانی و اعلام آمادگی ترامپ نشاندهنده وجود فضای دیپلماتیک است. از سوی دیگر، تداوم تهدیدات نظامی، شروط حداکثری دو طرف و بیاعتمادی عمیق ناشی از تجربههای گذشته، احتمال دستیابی به پیشرفت ملموس را محدود میکند. بازارهای پیشبینی این واقعیت را منعکس میکنند: احتمال تداوم آتشبس کوتاهمدت بالا اما احتمال توافق صلح پایدار بسیار پایین است. بنابراین، حتی اگر این دیدار برگزار شود، به احتمال زیاد نتیجه آن مدیریت تنشها و تمدید وضعیت فعلی خواهد بود، نه حرکت به سمت صلح پایدار. احتمال جنگ دوباره ایران در کوتاهمدت کاهش مییابد، اما ریشههای بحران همچنان پابرجا میماند.